DANSavontuur - inspiratie

<p align="center"><u>site-inhoud</u><br> &nbsp;|&nbsp;<a class="noframe" href="agenda.htm">agenda</a>&nbsp;||&nbsp;<a class="noframe" href="cursus.htm">cursus</a>&nbsp;|&nbsp;&nbsp;<a href="cursus-dal.htm" class="noframe">Dancing-Alignment&nbsp;</a>|&nbsp;<a href="cursus-ci.htm" class="noframe">Contact-Improvisatie</a><br> | <a class="noframe" href="workshops.htm">workshops</a>&nbsp;||&nbsp;<a class="noframe" href="over_sebas.htm" >over Sebas</a>&nbsp;|&nbsp; <a href="inspiratie.htm" class="noframe-s">inspiratie teksten</a>&nbsp;|&nbsp;<a href="sebas-videos.htm" class="noframe">filmpjes sebas</a>&nbsp;| |&nbsp;<a class="noframe" href="telefoon-mail.htm">contact opnemen</a>&nbsp;|&nbsp;<a class="noframe" href="how_to_get.htm">hoe kom je er</a>&nbsp;|&nbsp;<a class="noframe" href="links.htm">links</a>&nbsp;||&nbsp;<a class="noframe" href="index.htm">home</a><br> </p>

Teksten over Contact-Improvisatie

een aantal maal per jaar stuur ik mailings waarin ik lessen en workshops aankondig.
Vaak schrijf ik een kort stukje over wat me recent geinspireerd heeft, in het dansen, in het lesgeven, in het leven....

* april 2012
Terug in de running

Ik ben door een knieblessure 2 maanden 'uit de running' geweest. Ondanks dat ik me nog steeds wat kwetsbaar voel, ben ik het lesgeven en dansen   af en toe     en     voorzichtig     weer aan het uitproberen. En daar geniet ik erg van: mijn bewegings-vrijheid komt stapje voor stapje terug.
Maar het vraagt nog wel érg veel geduld van me: ik moet me regelmatig inhouden, om mezelf niet te overbelasten.

Met dank aan Mireille en Kees, die mijn lessen konden waarnemen en er iets moois van gemaakt hebben!

De blessure en de kwetsbaarheid dwongen me om weer heel klein met dansen te beginnen en om opnieuw naar mijn plek op de dansvloer te zoeken. Ik mocht weer even ervaren hoe onthand en verlegen ik me weer kon voelen op een dansvloer, als ik niet op mijn vertrouwde bewegingen kon terugvallen. "Help! iedereen kijkt naar me! Wat moet ik dan doen?" Een ervaring die ikzelf niet meer zo vaak heb, maar waarvan ik me realiseer dat die voor veel anderen vaker voorkomt op een dansvloer.

 

Een deel van mijn inspiratie om les te geven ligt ook er in, om anderen middelen te geven om de zoektocht naar je plek tussen dansende mensen aan te gaan en de mogelijke onzekerheid daarbij te kunnen (ver)dragen. Om je vertrouwen te geven om jóuw bewegingen en jóuw dans zich te laten ontluiken....

Wie weet, kom je binnenkort lessen mee doen, en zelf ervaren wat er dansend te ontdekken en aan plezier beleven valt....

> terug naar boven
* januari 2011
Moed en vertouwen

Welkom in dit nieuwe jaar; een jaar waarin ik je moed er vertouwen gun: een duo, waar ik ook zelf mee van start ben gegaan.

Voor mij betekend dit bijvoorbeeld, dat ik de moed oppak, om het komende lessenblok in Utrecht lessen te gaan geven rond een thema waarvan ik zelf nog volop aan 't ontdekken ben hóe dat gaat, waaróver dat gaat: "spiral up - rolling down".
(De titel bedacht ik een maand geleden, nog zonder te weten wat ik er mee zou gaan doen. De woorden kwamen binnen, ik vond ze wel leuk klinken, en ik wist dat ze met Contact-Improvisatie te maken hadden.... hihi)

En dat ik me bewust wordt van het vertrouwen-dat-altijd-wel-ergens-in-mij-te-vinden-is: te vertrouwen, dat de mix van beginnende bewegingsideeën, enthousiaste cursisten die mee op avontuur gaan en een rijke voedingsbodem van mijn eigen dans-ervaringen ons zullen helpen, om samen meer en meer over dit thema te weten te komen.


Zo wil ik ook jou-die-dit-leest (voel je je al aangesproken... hihi?) uitnodigen om mijn wens voor jou -moed en vertrouwen- uit te dagen, uit te voeren:
Wie weet vind je de moed om de proefles in Utrecht, of de les in Amsterdam mee te doen en laat je je meenemen om het spiralen en rollen in jouw dans te vinden;
Wie weet gun je jezelf het vertrouwen dat je altijd wel je grenzen zult kunnen aangeven, en dat je uiteindelijk wel weer zult weten waar boven en onder ook al weer waren.

 

* dec.2010
naar de jam in Bremen - mijn Dansfamilie...

Dit jaar ga ik vlak na de kerst een paar dagen 'jammen' in Bremen, een meerdagen-jam waar ik denk ik al een keer of 5 geweest ben.
Omdat ik al meer dan 10 jaar regelmatig in Duitsland ga jammen, is het voor mij ook een soort 'familiebezoek': net zoals ik de ooms en tantes in mijn jeugd ook maar 1 of 2 keer per jaar tegen kwam, maar dan wel jaren achter elkaar (dat voelt dan erg vertrouwd, ook al is het maar zo zelden), ga ik ook hier weer mensen tegen komen, waarvan ik sommigen al bijna 15 jaar lang bijna ieder jaar wel 1 of 2 keer een paar dagen (dansend!) tegen ben gekomen: ook deze mensen zijn inmiddels erg vertrouwd voor me:
mijn Dansfamilie.

Voor mij is zo'n paar dagen achter elkaar dansen steeds weer een feestje; de vele fijne, mooie en lieve mensen om me heen; en mijn lichaam wordt er naast moe vooral erg blij van: veel bewegen, veel mijn lijf mogen voelen, veel al dansend gemasseerd worden, ......
En het inspireert me nog steeds, na al die jaren dat ik Contact-Improvisatie beoefen (is het oefenen of spelen?).

Dus ook nu hoop ik weer frisse energie en nieuwe ideeën mee naar huis te nemen voor de komende lessen.....


* okt. 2010
een vloeiende dans

.... laatst had ik op een 'gewone' (niet-CI-)dansavond weer eens een prachtige dans met Annemieke, waar in we heel mooi vloeiend om elkaar heen konden bewegen, steeds weer uit elkaar gaand en weer bij elkaar komend. Het steeds weer even uit elkaar gaan geeft mij vaak veel ruimte om m'n eigen lichaam te blijven voelen - te weten waar ik begin en ophoud...

Mooi er aan was ook, dat het totaal geen 'spelletje van aantrekken en afstoten' werd, maar alleen maar ging over steeds 'in contact blijven' - d.w.z. blijven voelen waar/waarheen de ander is, zodat de bewegingen op elkaar afgestemd konden blijven en zo ook het weer bij elkaar komen nooit (...) een botsing werd, maar steeds vloeiend ging. En dat door in contact te blijven we veel op elkaar konden ageren-reageren, en samen plezier konden hebben.

... altijd weer fijn, zo'n mooie dans met iemand te kunnen hebben...


Voor de les die ik a.s. zaterdag voor de jam in Amsterdam ga geven, heb ik me door deze dans laten inspireren, en een paar aspecten gezocht, waarvan ik hoop dat ze jou kunnen helpen om in een dans in contact/in ontmoeting te kunnen blijven, met tegelijkertijd veel ruimte om bij jezelf te blijven.

 
 

* juni 2010
Lesgeven in contactimpro...

Afgelopen weekend gaf ik op het Eigentijds Festival in Vierhouten een paar Contact-Improvisatie-workshops, waar ook veel deelnemers waren, die nog nooit Contact-Impro gedaan of zelfs gezien hadden.
Ik geef vaak aan deze doelgroep workshops.

Iedere keer weer vertellen vaak vooral de 'nieuwe' deelnemers hoe verrassend speels en vrij het hun maakt. En hoe aangenaam hun lichaam nu aanvoelt: levendig, soepel, zacht, vrij, ...
Ik zie de deelnemers gaandeweg de les steeds meer in hun lichaam komen, zachter en soepeler gaan bewegen en daarmee ook stapje voor stapje steeds creatiever worden in hun bewegingen. Ik zie ze bewegingen maken waartoe ze zichzelf tot een uur daarvoor nooit toe in staat achtten.
Hmmmm, prachtig.

Ik ben iedere keer weer deze dansvorm - Contact-Improvisatie - en de wereldwijde gemeenschap die haar vormde en voort-draagt zeer dankbaar, dat ze bestaat en in míjn leven terecht is gekomen. De speelsheid en bewegingsvrijheid die het me levert en de veiligheid die de vorm biedt om te experimenteren op allerlei gebied: nieuwe bewegingen; rijkere (bewegings-)expressie; "speels-onbeleefde" sociale interacties; etc.
Een rijkere wereld.

Ik blijf me vereerd voelen dit iedere keer weer met anderen te mogen delen, mijn eigen ervaringen en lessen hierin te mogen door-geven.
En geroepen.
.... halloooo, welkom ! ......

> terug naar boven
* april 2010
spelen-plagen-dansen

laatst had ik het weer
       op de jam
    in Amsterdam
  de jam dus,
zo'n dans,
               zo'n fijne dans,
         zo'n wilde dans
   zo'n crazy dans
en hoe

Na het aankomen, in de ruimte, in de vloer; het landen in m'n lichaam, al stretchend in een eerste rustige duet terechtgekomen; met nog veel ruimte om m'n eigen lichaam te voelen, stretchen. En via het masseren-duwen-aanraken van m'n partner, al dansend en rollend, wordt ook geleidelijk m'n lichaam-lees-modus aangezet. En toen was er een korte "graas-fase": tussen de dansers bewegend hier even meebewegen, daar even een kort dansje... nog niet zo goed weten hoe/met wie ik zin heb om te dansen....

.... totdat
één van die dansjes een langer duet werd. en gelukkig had ik m'n speel~plaag-bui meegenomen... en sloeg deze ook aan bij deze partner. en was onze alertheid méé opgewarmd, zodat m'n lijf sneller kon reageren, dan dat ik met m'n bewustzijn ooit zou kunnen bijhouden
opgezweept door de muziek werd deze dans geleidelijk wilder en wilder
duet, trio, ander duet. alles zó snel, steeds totaal anders, hoog laag, onder boven, draai spring, ondersteunen meeliften, vallen en mee-rollen... kris kras alle richtingen.... tackelen duwen, trekken snel weer loslaten..... net-op-tijd net-náást het been van m'n partner landen... net was ik nog op de vloer, nu val ik weer voor m'n partner uit naar beneden om al landend hem op te vangen en weer omhoog te veren....hè? waar ben ik nu? whaph! verder!... ik weet niet waar de volgende seconde heen zal gaan...

....hmmm.
Dan weet ik weer, waarom o.a. ik Contact-Impro zo ontzettend fijn vind om te doen: de grote sociale vrijheid om als volwassene te spelen, plagen, stoeien; wild, schijnbaar ruw en tegelijkertijd veilig, zacht, respectvol;
te voelen hoe fijn en levendig m'n lichaam aanvoelt door de vele stretches en het veel en stevig aangeraakt te zijn op zo'n beetje àlle plekjes van m'n lijf (m'n HuidHonger is weer gevoed);
En om te merken hoeveel méér energie ik heb, dan ik zelf 'bedenk' (dat ik vanwege m'n verkoudheid/loopneus minder energie zou hebben is alleen maar een idee): die avond voel ik me juist ontzettend fit.

  zo'n jam
    een fijne jam
      en hoe

Ik hoop je met dit verhaal aan te moedigen, om jouw dans, jouw weg te vinden. Ik gun je de ruimte om daarbij jouw lijf en jouw bui en energie te volgen én te sturen, omdat alleen dan jouw (totaal andere) versie van zoiets kan ontstaan.


* nov. 2009
inspirerende filmpjes

Een leuk filmpje
(het zoete muziekje mag je ook uit zetten, hoor):
     The Play of Weight
Martin Keogh en Neige Christensonin een zacht en vloeiend duet.
Hoewel ze misschien dingen doen waarvan je denkt, "dát kan ik nooit", zie je ook, hoe ze met heel simpele dingen speels in contact kunnen blijven en plezier hebben.
Kijk bijvoorbeeld eens naar hoe ze hun armen gebruiken: soms is er een suggestie, of een hulpje, maar eigenlijk houden ze elkaar nooit echt vást, of dwingen ze.
Of hoe ze licht aan elkaar blijven plakken, en zo de ander kunnen volgen in de bewegingen.
Ter inspiratie en aanmoediging....

Martin Keogh (1e filmpje)en Ray Chung zijn 2 docenten waar ik in de zomer van 2010 een zeer intense workshop bij volgde in Warschau... Martin met z'n grote lijf, en mooie teksten; Ray met z'n prachtige bescheiden soepele bewegingen en zo'n mooie subtiele humor....

Ik doe er ook nog maar een filmpje bij van Neige Christenson en Ray Chung:

Neige Christenson & Ray Chung


* sept. 2009
durf ik dat wel... Contact-Improvisatie?

Afgelopen week, vertelde na afloop van de eerste les in Amersfoort, een van de deelnemers enthousiast,

dat ze aan het einde van de les zich totaal niet meer bezig hield met het feit dat ze de hele tijd anderen (vlak daarvoor nog volkomen vreemden) aan het aanraken was. Iets, wat ze van te voren tóch wel een beetje spannend aan Contact-Improvisatie vond.

Door de vorm van deze dans, en door hoe de oefeningen in de les waren opgebouwd, was ze alleen nog maar bezig met het hoe-beweeg-ik. En ze had daarbij vooral veel plezier met de verschillende partners waarmee ze gedurende de les werkte. Slechts één uur en ze was al "er aan gewend"...

Wow.
Mooier, dan hoe zij dit verwoorde, lukt het mij zelden om dit fenomeen uit te leggen aan mensen die   d e n k e n ,   dat contactimpro te spannend voor hun is....
Wie weet inspireert dit jou -of iemand die je kent- om eens mee te doen....

 
> terug naar boven
* aug. 2009
hoe lang duurt een halve seconde...

Deze zomer heb ik weer veel inspiratie opgedaan. Ik was op de "ECITE", waar ik met zo'n 60 collega-CI-docenten uit heel europa over lesgeven gesproken en ook veel gedanst heb.
En ik was bij een mooie "trio-workshop" in Rotterdam. Daar heb ik weer erg mooi ervaren hoe ik _eenmaal in de juiste bewegings-modus_ moeiteloos langs anderen omhoog kan rollen, of anderen kan ondersteunen .... En ook: hoe veel "tijd" er in de halve seconde is, dat ik van iemands schouder af dreig te rollen, om ergens anders ondersteuning te zoeken... "alle tijd " lijkt het wel, om eens een beetje met m'n voet in het rond te tasten tot ik ergens een schouder vind.
Ik blijf het een wonderlijk fenomeen vinden, bewegende lichamen !

Ik kreeg een tijdje geleden ook een tip van één van mijn cursisten over een mooi filmpje van een voorstelling waarin veel CI gebruikt wordt. Door "Pilobolus". (met dank aan Mireille):
Pilobolus: A performance merging dance and biology

Hmmm. Ik hoop dat t je niet ontmoedigd ( "zó zal ik het nooit leren"), maar eerder inspireert en lekker maakt om les te komen volgen of om eens naar een jam te komen...

 
 
 

* april 2009
een thema: "Improviseren in dans: Solo - Duet - Groep"

We onderzoeken mogelijkheden om in dans te improviseren. Met verschillende hulpmiddelen om uit te proberen.

  • Solo: waar put je inspiratie uit in jouw dans? Kan dat wat je in jouw lichaam voelt jou helpen om de bewegingsstroom te volgen?
  • Duet: hoe reageer je op een ander? Kun je wisselen tussen reageren en initiatief nemen? Blijf je steeds dichtbij, of is er ook een verbinding op grotere afstand mogelijk? Kun je in- en uit-contact elkaar laten afwisselen?
  • Groep: hoe verdeel ik mijn aandacht tussen mijn eigen dans, en wat ik aan de groepsdans kan bijdragen?
    Kan ik daarbij juist ook PLEZIER in mijn dansen hebben?

 

 

 
* dec. 2008
een thema: "rollen of plakken; hollen of stilstaan"

Bij contactimpro is het punt/gebied van het lichaam, waar je elkaar aanraakt de plek waar de meeste communicatie plaats vindt. Ik wil met jullie deze avond gaan bekijken wat er in het "contact-punt" allemaal gebeurt en hoe je daar op kunt reageren.

Maar in ieder geval: hoe kunnen we zo meer variatie in onze bewegingen en reacties mogelijk maken en hiermee zo veel mogelijk plezier met elkaar hebben.

 

 

 
* juli 2008
een thema: "Keren en draaien ... om je zelf, om je partner draaien, je partner draaien"

In deze les gaan we oefenen met manieren om om je as te draaien; alleen, of met gebruik van het lichaam van een partner.
En hiermee gaan we spelen om onze dans een nieuwe dynamiek te geven, en om de dans ruimtelijker te maken.
En voor het plezier natuurlijk.

Wie weet kun je iets van dit materiaal daarna tijdens de jam gebruiken.


> terug naar boven

 

 

 

 

 

> terug naar boven                                
>> terug naar de beginpagina van DansAvontuur